---

   

              เหินห่างการแต่งสเปซและอัพเดทไปนานแสนนาน.. ถ้าจำความไม่ผิดก็นับเวลาได้ปีเต็มๆเข้าให้แล้ว ผ่านเหตุการณ์มาหลายรูปแบบ ทั้งการประสบความสำเร็จ(ซึ่งมีน้อยนิดเหลือเกิน) ทั้งความผิดพลาด(ในหลายๆอย่าง)รวมไปถึงความผิดหวัง ท้อแท้ แต่ก็สามารถที่จะกัดฝันผ่านมันมาได้ ด้วยความอดทนและการหนีความจริงด้วย Think positive 555+(เป็นการเข้าข้างตัวเองอย่างหนึ่งในเวลาที่ต๊อแต๊)แต่ก็นั่นแหล่ะครับ ปัญหาในชีวิตเรานั้น ทุกคนต่างก็ประสบเหมือนกัน จะต่างกันนิดหน่อยก็ตรงที่ว่าเจอมากเจอน้อย แต่ก็เอาเป็นว่าเจอเหมือนกันทุกคนละกัน

 

 

เมื่อวานนี้ ผมเรียน Private กับอาจารย์ศิริพงษ์(Private ในที่นี้เป็นการเรียกการเรียนดนตรีแบบตัวต่อตัวกับครูผู้สอนปฏิบัติ) เค้าได้บอกกับผมว่า

 

อ.เบิร์ด - "คุณรู้จักเอดิสันรึป่าว "

ผม       - "ไม่ครับ"

อ.เบิร์ด - "เอดิสันเป็นคนคิดผลิตหลอดไฟที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ ถ้าขาดเค้าโลกเราคงจะแย่มาก"

ผม       - "ส่ายหน้า"

อ.เบิร์ด  - "เค้าลองผิดลองถูกมาซักประมาณ 2000ครั้งได้ หมายถึงว่า ผิดพลาดมาถึงสองพันครั้งกว่าจะสำเร็จเป็นหลอดไฟดวงเดียว"

ผม       - "นั่งจ้องหน้าอาจารย์"

อ.เบิร์ด - "ชีวิตเราก็เหมือนกันเอก กว่าที่จะประสบความสำเร็จได้ก็ต้องผิดพลาดมานับครั้งไม่ถ้วน"

ผม       - "ซึ้ง"   แล้วเงียบไปซักพัก

อ.เบิร์ด - เคยมีคนถามเอดิสันว่า "คุณผิดพลาดมาเยอะขนาดนี้ คุณไม่ท้อบ้างเหรอ"

 

 

 

              จะยังไงก็ตามผมเชื่อว่า คำว่า"อดีต"มันก็มีทั้งสิ่งที่สวยงาม และน่าผิดหวังรวมอยู่ในนั้นด้วย แต่การที่จะนำข้อผิดพลาดในอดีตมาตอกย้ำความรู้สึกที่แย่อยู่แล้วในปัจจุบันเป็นเรื่องที่ถ้าไม่เรียกว่า "ซื่อบื่อ" ก็  "งี่เง่า" เต็มที่.. คนมีปัญญามักนำเหตุการณ์ในอดีต หรือประวัติศาสตร์มากลั่นกรองเป็นความรู้ และสิ่งเตือนใจที่จะไม่ทำผิดพลาดซ้ำเป็นครั้งที่สอง หรือสาม หรือสี่(เกินกว่านี้เรียกว่าควาย เพราะคนที่เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือ...........................ใช่คับ ควาย) เมื่อชีวิตจริงเราผูกมัดอยู่กับปัจจุบันจึงต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุด แต่นั่นก็ไม่มีค่าอะไร ถ้าคุณไม่รู้ว่ากำลังจะทำอะไร และเพื่ออะไรในชีวิต สำหรับผม ความฝันเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มากเพราะผมคิดว่าถ้าคุณไม่มีความฝัน คุณก็ไม่ต่างอะไรจากนกที่วงจรชีวิตมีแต่ตื่น บิน กิน นอน สืบพันธุ์ ตายแค่นั้น แต่พระเจ้าไม่ได้สร้างคุณมาเพื่อจะใช้ชีวิตงี่เง่าแบบนั้นนี่หน่า.. พระองค์ถึงสร้างคุณให้มีสมองมากกว่าสัตว์อื่นๆ

 

 

มีนักเขียนคนนึงชาวamericanชื่อว่า Tom Peters เคยกล่าวไว้ว่า

 

- " The best way to predict your future is to create it"

"วิธีที่ดีที่สุดในการทำนายอนาคต คือ สร้างอนาคตขึ้นมา"

 

 

 

อาจารย์นก ประธาน Campus crusade for Crist เล่าให้ฟังว่า

 

               ก่อนที่ Walt disney(พิมพ์ถูกป่าวเนี่ย)จะ กลายเป็นภาพยนต์การ์ตูนที่ยิ่งใหญ่ที่ใครในโลกก็ไม่รู้จัก(สโนว์ไว้ท์กับคนขายขนมครก?,พินอกคิโอ้,) และเป็นบริษัทที่โด่งดังได้นั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ หลังจากที่วอลซ์ ดิสนีย์ประสบความสำเร็จก็ได้มีคนไปถามเวอลซ์ ดิสนีย์ว่า "คุณทำยังไงถึงได้ประสบความสำเร็จได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้" วอลซ์ ดิสนีย์ตอบว่า ก่อนหน้านี้เมื่อหลายสิบปีก่อนที่มันจะสำเร็จ ผมได้จินตนาการไว้แล้วว่า มันจะต้องเป็นแบบนี้"

 

 

เอก เจ้าของสเปซกล่าวกับบิดามารดาผู้ที่ผมให้ชีวิตว่า

"เดี๋ยว ผมจะไปต่อโทดนตรีที่ยุโรปนะครับ"

 

.... 5555+

.... อีกสองปีกว่า ก็เข้ามาดูอีกละกัน พอผมเรียนต่อที่นู่น ผมก็จะเข้ามาเขียนไดอีก แต่อาจจะเป็นภาษาอังกฤษแล้วนะ555

 

 

 

               ปัญหาที่ผมกำลังประสบอยู่ในตอนนี้มันก็เรื่องที่ออกจะเป็นสากลซักหน่อย ที่เมื่อขึ้นไปโชว์บนเวที ไฟโฟโล่ตกใส่กะบาล คนดูเป็นพันไม่สิไม่กี่ร้อยนั่งจ้องแล้วมักจะเกิดอาการตื่นเต้นผิดปกติ ซึ่งก็ไม่รู้จะแก้ยังไงเหมือนกัน จารย์เบิร์ดบอกว่า "ในการแสดงจริงเนี่ย ไม่มีทางที่คุณจะทำได้ 100% หรือถ้าคุณซ้อมได้ 100% เวลาเล่นจริงอาจจะเหลือซัก 70 80 ก็เป็นได้ เพราะฉะนั้นคุณต้องซ้อมให้ได้ถึง 150%"  555+ วิธีการที่จะทำให้หายตื่นเต้นได้คือ คุณต้องซ้อมหนัก พอถ้าคุณมั่นใจแล้วมันก็จะหายตื่นเต้นไปเอง

 

 

 

 

จบ..

งั้น... ไปซ้อมละ

 

 

 

 

 

 

555555+